Brettlalm am Gschwandkreuz

 

Zo zag deze berghut eruit in de jaren ‘80.  Het mittelstation was toen al de centrale plaats waar enkele skiliften  samen kwamen.  De Hochmooslift en de Grubigslift, beide nog éénpersoons stoeltjesliften.  De Grubigalmbahn en zelfs de Grubigalm waren er toen nog niet.

De Brettlalm was een vaste waarde voor ons.  De meeste wandelingen die we op de Grubigstein deden kwamen langs deze hut.  Dit was dus de ideale rustplaats.  Je had en hebt hier nog steeds een prachtig zicht op de dorpjes in het dal.

Er is toch niets zaliger dan in het zonnetje en frisse berglucht genieten van de stilte en een lekkere maaltijd.  Op de achtergrond het gerinkel van de koebellen, of enkele krekels.

Ik krijg al terug zin om te vetrekken naar de Grubigstein...